Sklepy cynamonowe

Na początku trudno było wyjść z kokonu nieśmiałości. Stanąć przed obcymi ludźmi, zatańczyć jakiś idiotyczno-paralityczny taniec-połamaniec, wygłupiać się, udawać piórnik lub muszlę klozetową. Dla osoby zamkniętej w sobie tak jak ja było to czymś niewykonalnym. A jednak stało się możliwe dzięki intensywnym próbom i ćwiczeniom (rytmicznym, głosowym, ruchowym z elementami jogi i tai-chi), które miały formę zabawy. Pod okiem prawdziwej artystki, świetnego pedagoga, reżysera teatru dla dzieci i młodzieży, pani Grażyny Tabor, nabraliśmy pewności siebie, świadomości własnego ciała oraz świadomości scenicznej. Poznałam młodych ludzi, którzy mają w sobie ogromne pokłady wrażliwości, kipią energią, świeżością, posiadają niezwykły potencjał artystyczny. Wspólne warsztaty teatralne (prowadzone przez absolwentów PWST w Krakowie i Łodzi) bardzo nas do siebie zbliżyły. Razem zaglądaliśmy w głąb siebie, uczyliśmy się komunikacji, mowy ciała, szukaliśmy znaczenia przedmiotów codziennego użytku i nadawaliśmy im nowe znaczenia. Stawaliśmy się coraz bardziej wrażliwi na szczegóły. Tetraedr z wolna rzeźbił moją osobowość. Nadał koloryt mojemu licealnemu życiu.

Przez ponad pół roku spotykaliśmy się dwa razy w tygodniu w sali kameralnej, gdzie zawieszeni w czasie patrzyliśmy oczyma dziecka na zmitologizowany i zdeformowany świat dzieciństwa, na tę oniryczną rzeczywistość, w której ludzie zamierają w półgestach, zapominają o celu działania. Zmagaliśmy się z materią, kształtowaliśmy ją tak długo, aż przyjęła ostateczną formę. Wymagało to dużej cierpliwości przede wszystkim ze strony pani reżyser. Premiera „Sklepów cynamonowych” Bruno Schulza odbyła się 31 maja 2002r. 18 listopada 2002 zagraliśmy „Sklepy cynamonowe” w teatrze Hansa Christiana Andersena w Lublinie w ramach obchodów 110 rocznicy urodzin i 60 rocznicy śmierci Bruno Schulza.

Każde przedstawienie tego spektaklu jest dla nas ogromnym przeżyciem. Postacie, które gramy, to bohaterowie tragiczni. Role budujemy praktycznie na każdym przedstawieniu. Ta sztuka wymaga od nas wydobycia z siebie bardzo głębokich uczuć i emocji. Dzięki niej możemy doznać swoistego katharsis, oczyszczenia z napięć i frustracji w naszym życiu osobistym. Mam nadzieję, że widzowie odbierają to podobnie jak my. Jesteśmy teatrem amatorskim, ale wiemy jak ważna jest autentyczność w grze aktorskiej, dlatego staramy się za wszelką cenę unikać sztuczności. Stale pamietamy, że tworzymy teatr, który łączy plastyczne widzenie formy z potrzebą głęboko osobistego emocjonalnego przekazu.

Festiwale i nagrody:

• Międzynarodowy Festiwal "Zdarzenia działań (d)wrażliwych" w Jastrzębiu Zdroju 22 - 26.10.2002 (zaproszenie)
• Międzynarodowa Konferencja Naukowa "W ułamkach zwierciadła - Bruno Schulz (1892 - 1942)"  w Lublinie 18.11.2002 (zaproszenie - spektakl grany w Teatrze im. H. Ch. Andersena)
• Prowincja Matecznik Słowa w Raciborzu 22 - 30.09.2003 (zaproszenie)
• VI Ogólnopolski Festiwal Teatrów i Kabaretów Studenckch "Wyjście z Cienia" w Gdańsku 21 - 23.11.2003